Pięć głównych powodów ograniczonego eksportu mocznika z Chin
Mocznik jest strategicznym surowcem rolniczym. Rząd od dawna wdraża model kontroli, w którym priorytetem jest krajowa podaż produktów rolnych, a jednocześnie dopuszcza się umiarkowane kwoty eksportowe. Eksport nie jest zabroniony, jednak jego skala jest ściśle ograniczona.
Po pierwsze, główny powód: zapewnienie bezpieczeństwa żywnościowego i zapobieżenie dużemu odpływowi nawozów, który spowodowałby wzrost cen zbóż w kraju. Mocznik jest najczęściej stosowanym nawozem azotowym w moim kraju, bezpośrednio determinującym plony zbóż; jest uważane za „ziarno ziaren”.
Gdyby eksport został w pełni zliberalizowany, wysokie międzynarodowe ceny mocznika odcięłyby podaż krajową. Duże ilości mocznika zostałyby wyeksportowane, co znacznie zwiększyłoby koszty sadzenia rolników i potencjalnie doprowadziłoby do porzucenia upraw i ograniczenia zużycia nawozów, co zagroziłoby całkowitej produkcji zbóż. Utrzymanie niezależnych i stabilnych krajowych cen mocznika sprzyja stabilizacji cen środków produkcji rolnej i zbóż.
Po drugie, narzędzia polityki: system kwotowy + zaostrzenie sezonowe, blokowanie całkowitego eksportu ze źródła.
Ściśle ograniczone roczne kwoty eksportowe: W 2026 r. łączna roczna kwota eksportowa mocznika w całym kraju wynosi zaledwie 3,3 mln ton, podczas gdy całkowita roczna produkcja krajowa przekracza 70 mln ton. Eksport stanowi niecałe 5%, co oznacza, że zdecydowana większość mocy produkcyjnych musi być konsumowana w kraju.
III. Regulacja podatkowa: Wyeliminowanie ulg w podatku wywozowym i nałożenie wysokich ceł na wywóz poza kontyngentem zmniejsza zachętę do arbitrażu eksportowego. Ogranicza to marże zysku-eksportu na dużą skalę słabszych przedsiębiorstw.
Eksport w ramach kontyngentu objęty jest jedynie niską stawką celną wynoszącą 1%. Gdy eksport przekroczy kwotę, koszty podatkowe pochłoną wszystkie zyski, ograniczając w ten sposób nadmierny eksport z ekonomicznego punktu widzenia.
IV. Równoważenie krajowej podaży i popytu w szczytach i poza nimi-sezonach szczytowych, działanie jako „zbiornik” rynkowy: w szczytowych sezonach nawozów (siewy wiosenne i zbiory jesienne): Ściśle kontroluj eksport, traktuj priorytetowo zaspokajanie podstawowych potrzeb rolnictwa i uwalniaj krajowe rezerwy nawozów, aby ustabilizować ceny i zapewnić dostawy.
Poza-sezonami rolniczymi (lato i zima): odpowiednio zmniejsz kwoty, umożliwiając-eksportowi na małą skalę przetrawienie nadmiernych zapasów fabrycznych, co zrównoważy bezpieczeństwo rolnictwa i stabilność przemysłu chemicznego.
V. Bezpieczeństwo energetyczne i surowcowe: Mocznik jest w dużym stopniu zależny od węgla i gazu ziemnego. Zdecydowana większość mocznika w moim kraju jest produkowana w procesach- opartych na węglu, a węgiel jest strategicznym podstawowym źródłem energii.
